W gładkiej tafli śledzisz
bieg płynących lat.
Czy to zmarszczka czy rysa?
Całkiem inny świat?
W płaskim szkle figury
często się oglądasz.
Pamiętaj - świat to lustro,
w którym się przeglądasz.
Lecz czasem lustro kłamie,
bo tafla jest ugięta.
Ktoś tutaj je postawił
byś była uśmiechnięta.
Byś nigdy nie płakała
i zawsze szczupła była.
Czy wierzysz w to co widzisz?
Gdzie prawda się ukryła?
Za lustrem tylko ściana
a w ścianie gwoździe dwa
i tylko w lustrze prawda
odbicie swoje ma.

Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
Konwalia
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Wspieraj Poetica.pl
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.