Pies leżący na ziemi błagający o jedzenie,
Nie gorszy od człowieka, któremu zabrano mienie,
Co wzdycha, piszczy i łasi się do Panów,
Nowobogadzkich, bezdusznych baranów,
O silny gromie z nieba jasnego,
Wznies się, przemyśl,
odejdz, zbladnij,
Czeka na Ciebie chorda w zaświatach poczęta
Czy przyjdziesz, zobaczysz? rasa wyklęta
Na podobę, na miłość, na ród nieskończony
Rozum już dawno wydłubały im wrony.
Nie martw się,
choć wrota piekielne stają otworem,
człowiek będzie człowiekiem, a potwór, potworem.
