Wszechświat mnie już nie wchłonie w całości .
Nie schowam przed Tobą
tym razem .
Obnazona , bezlitośnie wyśmiana
przez wszystkie prawdy objawione kolejnego poranka .
Pusta szklanka .
Piłeś herbatę
tydzień temu .
Odetchnę pełnią ,
w płucach rozleje się purpura ,
tak zupełnie .
Z mapą słonecznej Barcelony .
a w kieszeni kilka nadziei na piękne pejzaże .
Będę wszędzie tam ,
gdzie dziś mnie nie ma .
i najpiękniejsze zachody słońca ,
na Twoim ramieniu .
