szalona ciemność i pustka wkoło

w tym wszystkim, w samym środku jestem ja

trochę samotna, trochę szalona i zła

próbując opuścić błędne koło niezwyczajnej tęsknoty

walczę

lecz sił coraz mniej i wiary trochę brak

ktoś kiedyś podniósł głos

wskazał cel, wytłumaczył, że muszę jeszcze biec

on wczoraj ukazał mi się, ten sam

duży, piękny, latający ptak

trochę jak wiatr

szybki i ulotny jak wiatr

południowy wiosny czas

nic nie zmąciło woli życia w nas

Twoje życie odeszło w dal

zatrzymał Ci się czas

ale tylko tu

bo tam i tu razem, nigdy nie jesteśmy samotni

herbata w szklance stygnie do dziś

a na parapecie trochę smutny leży miś

dopiję ją, wypijemy do dna

razem: wiecznością jesteś Ty, nadzieją będę ja

pragnę znów słyszeć Twój głos i czuć policzków zimną woń

podążać i biec, wciąż pędzić pod wiatr

za Tobą, do gwiazd

za Tobą, trochę w tamten świat.