Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Twoja miłość

dawidbak1991
dawidbak1991
8 listopada 2010·1 min czytania

Twoja miłość jest wezbrana burza,

której szukałem wszerz nieba…

 

Chwila w twoich ramionach,

stałą się powodem…

 

I wciąż jesteś jedynym światłem,

które wypełnia pustkę.

Jedyną osobą której potrzebuję,

aż do ostatniego tchu gdy umrę.

I dałbym ci wszystko tylko po to,

by poczuć twoje otarte ramiona.

I nie jestem pewien,

że ufam czemukolwiek co czuję…

 

Lecz wiem,

że gdy jesteś blisko.

Wtedy…

Nie ma nic więcej bez ciebie,

bez ciebie tutaj…

 

I próbuje uwierzyć…

W rzeczy których nie znam.

W nawrócenie świata,

w kolor twej duszy.

W to że miłość,

może zabić ból.

Że prawda nigdy nie jest daremna,

że zamienia obcych sobie w kochanków,

a wrogów w braci.

 

Tylko powiedz że rozumiesz.

Nigdy tego nie planowałem…

 

Mój umysł kłamie memu sercu,

a moje serce wciąż wierzy.

Wygląda na to że ci,

którzy nas kochają są tymi,

których oszukujemy.

Ale ty zmieniasz wszystko,

zmieniasz wszystko we mnie.

dawidbak1991

Napisane przez

dawidbak1991

Oceń utwór

Bardzo słabe

1.00 na 6 (1 ocena)

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.