Roztacza wokoło cudnie piękne klimaty

a swoją wonią muska czule nozdrza

jak jedwabny szal zwiewny i delikatny 

coś jak w letni poranek wiatrem targany

miłe zgrabne słowa słodkie jak daktyle

tworzą się w myślach nieposłusznych

które niby na powierzchni skóry mnożą

ledwie muśnięcia dreszczy zaskoczenia

w spojrzeniach rzuconych tak lekko

aby nie spłoszyć nierozważnie tej chwili

w niewinności intencji spowite zgrabnie

już w jasyr zniewolenia pochwycone

na nic wszelki opór jednak tylko płochy

tak może dla zwiedzenia naiwności celu

i tej słusznej niewinności przyzwolenia

gdy już wszelkiego faktu celu pogodzenia

w oddaniu wzajemnym wspólny oddech

splecionych namiętnie w oczarowaniu

nim minie ta chwila jeszcze westchnienie

by mógł nastąpić cichy czas oddalenia

już ustąpiły miłe wonie i dotyk nadziei

odeszły chwile słów mocy oczarowania

zniknęły dreszcze dotyku na skórze

już w dal wzniosłe intencje odpłynęły  

czas pokoju wtargnął cicho i mimo woli

rozgościł się tym czasem już na dobre

szczęście że miał wykwintne maniery

i położył kres wszelkim tego dnia amorom

19.06.2026 r. godz. 21:17

Elizabeth