W gałęziach jesiennych drzew

ptaków słychać coraz mniej

wiatrem targane sypią liśćmi

a one majestatycznie spadają

u jego mocarnej postawy

szarość pokryła już niebo

a z czarnych chmur deszcz

pada i przepełnia kałuże

swoim śmiałym bezmiarem

tam też w nich topią się liście

chłód spowija jak szalem

wszystko co się garnie 

do potrzeby zachowania

miłego w deficycie ciepła 

które staje się skarbem

gdy czasem znów słońce

zaszczyci jesienny świat

wszystko nabiera barw

które cicho się przenikają

i obraz ten tworzą cudny  

radość fioletu wrzosów

inne różem pomalowane

róże jeszcze wciąż kwitną

astry i piękne złocienie dalie

rozchodnik i chryzantemy

kalina śnieguliczka berberys 

pięknotka trzmielina i ognik

raczą wzrok swymi owocami

z uznaniem urokliwie zdobiąc

by zacny podziw wzbudzać

delikatne lśniące nitki pajęcze

targane wiatrem powiewają

promienie słońca je przenikają

przypominają wtedy uwolnione

swawolne siwe włosy kobiet

a to tylko jesienne babie lato

24.09.2026 r.  godz. 12:49

Elizabeth