Stanoles w ciszy, osamotniony.
Poddaje Ci sie w twarz roztargniony.
Jestes jak z nut wyryty.., skonczony..
Nie wiesz ile krzywd w Tobie miesci sie..
Zgnojony, zmeczony, znienawidzony...
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
sara
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Wspieraj Poetica.pl
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
