Co dzień z nadzieją się budzi,
Że kiedyś on dostrzeże innych ludzi,
Że nie tylko na tamtą będzie zwracał uwagę,
Że zacznie do tego, co ona czuje przywiązywać wagę.

Jej smutne, przerażone oczy,
On z tamtą po świecie kroczy,
A ona pozostawiona samej sobie,
Wciąż myśli o Tobie!

Choć ją porzuciłeś,
Pomimo, że zraniłeś,
Choć tyle łez wylała,
A tak bardzo się starała.

To i tak nic nie zmienia,
Wciąż brak jego miłości cienia,
Jednak nadal jest pełna wiary,
Być może istnieją czary.