miłość gdzieś wędruje ścieżką sobie znaną

miłość zapomniała jak jest być kochaną

człap,człap,człapie ciężko całkiem zniechęcona

wypatruje czasem czy nie ma ogona

tylko blade oczy wlepia ciągle w nicość

na się się poboczy,nie prosi o litość

ledwie łza jej sucha,spod zmęczonych powiek

kapnie...a nie spadnie

           miłość to nie człowiek

jest tuż obok ciebie,jesteście ze sobą

serce trwa w potrzebie...lecz jak okruch lodu

tak noga za nogą

nic już nie zachwyca

nie szuka nikogo    

Miłość Wędrownica