Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
ROZKWITŁY BZY I KWITNĄ JABŁONIE
DOGONIĘ WIOSNĘ CHWYCĘ JĄ W DLONIE
POŻEGNAM MROZY ŚNIEGI POŻEGNAM
GDY WTULĘ CIAŁO W SŁONECZNY BEZMIAR
POTEM POBIEGNĘ W LETNIE MIESIACE
W KORALE Z ROSY UBIORĘ SŁOŃCE
ZANURZĘ STOPY W CIEPŁE KAMIENIE
ZIMĄ ROZGRZEJĘ SIE TYM WSPOMNIENIEM!
Napisane przez
Moja poezja jest zwykła i zwyczajna, dla zwykłych i zwyczajnych ludzi. Niechaj pochwali ją ten komu wyda się ładna i niech wyśmieje ją ten kogo znudzi...
Dobre
4.00 na 6 (13 ocen)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
GDY DESZCZ DZWONI W SZYBY JA JESTEM JESIENNA SCHOWANA W ZADUMIE W MILCZENIU NIEZMIENNA NIE PUKAJ WIĘC W OKNO NIE DZWOŃ DO DRZWI Z DESZCZEM ZAMKNIĘTA W MILCZENIU POBYĆ CHCĘ W NIM...
n ajpierw słońce wybuchnie kaskadą gorących promieni piekła zaróżowi się nastrój zmarznięta ziemia poczuje subtelny dotyk ciepła rozgrzana zachwytem będzie wilgotn a i ze snu...
