Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Wołają: Niebieski!

AnnaSikora

Anna Sikora
Anna Sikora
26 października 2009·1 min czytania
1

Usnęła i śpi jak Aniołek.

 

Daleko, daleko jest dom, na którego 

ścianach wiszą portrety zmarłych.

Wołają: Niebieski!

 

Szlaczki na ścianach 

jak w dziecięcym pokoiku,

z ludzkich marzeń i pragnień.

Z wygasłych wspomnień.

 

Poukładane cegiełki z nazwiskami.

Teraz to nic. To coś. -Nieważne.

Poważnie znika.

 

 

Płacz, płacz. Odeszła daleko.

 

Anna Sikora

Napisane przez

Anna Sikora

Bardzo chcę być do kogoś podobna, bo bardzo boję się być jedyna w swoim rodzaju. Ludzie w tej pogoni za władzą, pieniędzmi czy sławą uciekają od samych siebie, boją się refleksji nad śmiercią, ostatecznością, tym, czy są na to przygotowani, czy się boją.A przecież śmierć to jedyna rzecz, która tak naprawdę nam się przydarzy. A władza jest takim afrodyzjakiem, że może gdybym została prezydentką, też byłabym okropna? http://www.lastfm.pl/user/Kometaaa "Światło prawdy spada na nas z bezlitosną szczerością, w świetle prawdy obojgu nam diabelsko nie do twarzy." ~Virginia Woolf

Oceń utwór

Przeciętne

3.00 na 6 (2 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

robert_trybus·27 października 2009

Budzi, budzi, budzi... Obudził emocje...