Witaj Jerzy Bardzo poruszająca historia. Jednak w życiu jest takich wiele. Ludzie mijają się, na chwilę jakoś ich linie życie się przecinają, czasem biegną równolegle, inne stykają. Bywa, że na dłużej, a inne ledwo się dotknęły i każda z nich odeszła w swoją stronę. Czy jednak tak zawsze musi być? Zabrakło dbałości o relację? Może to jakieś dawne doświadczenie spowodowało, zbytnią ostrożność przed zranieniem? Myślę, że ludzie nie potrafią ze sobą rozmawiać i dogadywać się. Chyba wtedy brakuje zrozumienia. Patrzenie na drugą osobę przez pryzmat swoich traum i rozczarowań, nigdy nie sprawi, że ludzie będą ze sobą szczęśliwi. Każdy zasługuje na swoją szansę bez interpretacji i porównań do kogoś innego. Uznanie, że ktoś jest inny, daje mu prawo do bycia sobą, a nie kimś kim nie jest i nie potrafi takim być, jak tylko sobą, chociażby miał być nieidealny. Sorry, że może nie koniecznie na temat, ale taką mam refleksję po przeczytaniu Twojego wiersza Jerzy. Życzę Ci samych pięknych relacji. Pozdrawiam serdecznie 😁