Znowu dotknęło ręką ramienia
Zastrzykiem bólu i niechcenia
Gdy wzrok pada na ten oczu kolor
Znów zaczyna się ból i horror
Od nowa łzy same spływają
Wśród ścian pustych czegoś szukają
Lecz to co znajdą "nicość" się zwie
Choć słychać słowa "tak bardzo tęsknię"
I mimo że słowa gdzieś siedzą głęboko
Przeminą, odejdą, ustąpią potokom
Silniejsze wracają gdy przyjdzie ten czas
Chociaż i tak... nie połączą nas.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Luki Kopi
Kto mnie dobrze zna Ten wie cóż to za bajka No i pewnie dobrze wie czemu wierszem wciąż piszę
Oceń utwór
Słabe
2.00 na 6 (1 ocena)
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.