Maleńka, pozłacana skrzyneczka.
W niej tysiące fotografii.
Zatrzymane chwile, momenty.
Kiedyś radość jej sprawiały.
Teraz smutkiem napawają.
Na drobne kawałeczki rozrywa.
Przypominając sobie czas,
Gdy razem kroczyli przez świat.
Została zraniona, odrzucona.
Przez niego.
Krople łez spadają.
Rozżarzone iskry potykają się o maleńkie części papieru.
Ona chce wyrzucić te miesiące z pamięci.
Pozbyć się na zawsze wspomnień.
Ale to takie trudne.
Nie potrafi.

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Napisane przez
Gusia
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.