Jaskrawa biel, światło... Dziwny spokój, nie czuję ciała... Przestrzeń, zamknięta, a może otwarta niepojęta, niezrozumiała... Chciałem iść dalej w tą przestrzeń w to światło, Matki...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Wszystkie utwory
Odkryj najnowsze publikacje z całej biblioteki Poetica.
Jestem, bo chce być. Staram się. Uśmiech przychodzi mi łatwo. Cieszę się chwilą. Jestem sobą i ze sobą jestem szczęśliwa. Jeszcze nie akceptuje, ale zaczynam kochać siebie, bo...
Najbardziej na świecie chciałabym przestać myśleć. Być sama w ciszy i spokoju lub na imprezie ze znajomymi, których nie mam. Nie obchodzi mnie to. Chcę żyć chwilą. Przynajmniej...
Nicość, smutek, pustka. Z procentami we krwi zaczynam się utożsamiać. Lekkość. Jest lżej. Radość.
Jestem. Kim jestem? Nikim i niczym... Może oddechem, tchnieniem lub istnieniem. Człowiekiem? Nie wiem. Gdy patrzę na Ciebie jestem zwierzęciem..
Rodzisz się, żeby żyć. Żyjesz, by umierać. To smutne. Krąg życia jest do dupy. Chce żyć i być przy tym człowiekiem. Nic już nie ma znaczenia. Wiec żyje. Mam taką nadzieję.
Nicość. To co czuję lub czego nie. Sama nie wiem. W końcu, czym jest nicość? Wszystkim i niczym. Już nic nie czuję. Amen.
wszyscy znajdują swoje połówki a ja wciąż swojej znaleźć nie mogę w samotności tkwię i nie wiem co zrobić by móc odnaleźć się z nią odnaleźć się tam gdzie nasze oczy się spotkają...
czuje się samotna w swoim świecie który ma wiele skaz nie chce w nim być samotna lecz każdy ma teraz swój własny świat