
Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
Daisy
Świat z gliny ulepiony drogi szuka człowiek zagubiony błąka się to tu,to tam.. nie widzi jednak szczęścia swego bram. Tęskni za godnym żywotem, nie dba co będzie potem Żyje...
Ich dłonie złączone nierozerwalnym splotem ciała spragnione (ale o tym potem) Bo nie fizycznośc ich łączy lecz niewidzialna wstęga Cudowne uczcuie - - MIŁOŚĆ - POTĘGA Czułe...
Błagam pomóżcie mi Wpadam zamykam drzwi Biegnę dokąd uciec mam? Blednę nie widzę niebios bram Boję się nie widze wyjścia,nie... Proszę TY nie opuszczaj mnie Trwam odgrywam swą rolę...
Każesz pisac o wiośnie że pięknie,zielono,radośnie że miła,radosna,soczysta aż radość z serc ludzkich tryska. I słońce promykiem twarz muska i kaczka w stawie się pluska i żaba...
Nie straszni mi ludzie ani duchy tymbardziej nie straszna już burza i cisza rozrywajaca głowę nie straszny mi ból nie straszne cierpieinie tak już pospolite nie starszne mi życie...
Wzbić sie jak ptak wzlecieć w pzrstworza, latać sobie tak przez lądy i morza poczuć wolności podmuch przelecieć nad wodą- to taki zwyczajny odruch- zatęsknić za swobodą...