Wiersze
Samotność W Przystani Wspomnieńw przystani wspomnień tam gdzie wraki naszych marzeń kotwiczą w nagrobnym marmurze wzywam Cię glosem samotnej mewy
00

Aby być sobą, aby tworzyć
w przystani wspomnień tam gdzie wraki naszych marzeń kotwiczą w nagrobnym marmurze wzywam Cię glosem samotnej mewy
gdy wieczność miała się właśnie rozpocząć niepokalanym szelestem skrzydeł ktoś inny niż anioł zapełnił mą pustą stronicę dzikimi plamami krwi krzepnącymi w rdzawe pąki róż wpisując...
chwila zamknięta w kropli deszczu potrafiącej z taką łatwością i precyzją imitować łzę lśni tysiącem niewykorzystanych możliwości jak zagubiona nuta w jesiennym adagio wybrzmiewa...