Wiersze
Brzoza, co u świtu Zgrzyta i pojękuje W chłodzie matki zobojętniałej Dusi swe korzenie Ciemny rumieniec, Przemyka po korze By tylko zniknąć w kojącym szumie Wiatru, który ją...
002

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
ten wstyd, który czuję
Brzoza, co u świtu Zgrzyta i pojękuje W chłodzie matki zobojętniałej Dusi swe korzenie Ciemny rumieniec, Przemyka po korze By tylko zniknąć w kojącym szumie Wiatru, który ją...