W starym domu na obrzeżach miasta wiatr tylko swawolnie hulał we dnie i noce we fragmentach szyb świat się odbijał nie wiedzieć dlaczego podzielony na pół w pajęczynach zaplątane...

Eliza Beth·4 cze 2026

Zbyt dużo by zatrzymać. Zbyt mało aby puścić. Zaledwie mała góra by przekroczyć czas . Jedyną stałą nutą w tej przestrzeni czasowej to uczucia uparcie przypominające, iż wciąż...

Ewi Ewi·4 cze 2026

Etap 1: Od czegoś co wydaje się powszechnie nienormalnie, dalekie, wrogie i nie do pomyślenia po zachowania w ocenie wcześniej, ekstremalne zjawisko zaczyna swój rozwój na niskim...

Eliza Beth·4 cze 2026

Spiszcie te Swoje marzenia szczęśliwi i Ci niekoniecznie gdy umrę to idąc do nieba dotrą tam ze mną bezpiecznie Tam Bogu i wszystkim Świętym rozdam w podarku swe wiersze gdy...

Jerzy·3 cze 2026

Ileż to przecież już razy rzucałeś swoje wiersze przed wieprze niby to tylko poetycka metafora parafraza tych biblijnych pereł symbolizuje ci może bezcelowość dzielenia się twoją...

Eliza Beth·3 cze 2026

POWRÓT NOCĄ wiersz Daniił Łaźko Tuapse, 2 czerwca 2026 POWRÓT NOCĄ Wszedłem w to miasto cicho, gdy gasły już światła, a bruk pod stopą zimny odzywał się znajomo — jak gdyby ziemia,...

Daniil Lazko(Łaźko)·2 cze 2026

W ciszy krzyk myśli nieswoich swawola. Odporne na wiele prób eksmisji, próśb i żądania natychmiastowego oddalenia, dla spokoju w rezygnacji więc pogodzenia. Bez walki i chociaż...

Eliza Beth·2 cze 2026

W kącie tak stoisz nieustannie i ciągle patrzysz się na mnie I za dnia stoisz i stoisz nocą A ja wciąż dziwię się po co Stoisz lekko się kołyszesz lecz ja Cię widzę i słyszę Ty...

Jerzy·2 cze 2026

Słowa niepoznane cudzoustne nie wybrzmią gotowe trzeba im ogłady co to ją można kupić na starganie w bylejakości powstałe zawracają tylko sobą uwagę i pędem wiatru wysmagane...

Eliza Beth·2 cze 2026

Siedziałam zawszę obok, gdy twoje smutki krzyczały. Pozwalałam tym łzą opaść głośno. Klękałam na jedno kolano by oglądać twoje rozterki z bliska. Nie czułam wtedy nic poza gniewem...

Ewi Ewi·1 cze 2026

Ach chodziła za mną od dawna, gdy stała się w końcu moją wreszcie, zbuntowała się z jakiegoś powodu. Zmogła ją ciężka choroba serca. Długie leczenie nie dało efektu. Przegrzanie...

Eliza Beth·1 cze 2026

Między falami włosów wiatr przemyka pasemka rozdziela je bawiąc się nimi zaplata warkocze by po chwili rozczochrać je zuchwale i śmiało a potem gładzi je miło i spina wzniosłego...

Eliza Beth·1 cze 2026