Obraz tła Poetica

Wiersze i opowiadania — portal literacki

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony

Wiersze

#1 Rozmowa

Paradoks
Paradoks
2 lutego 2014·1 min czytania·773 Odwiedziny

-Jestem rozbita -Pamiętasz mnie?
-miliony kawałków a każdy z
nich inny. -Byłem ważny, a
teraz? -może później to będzie
tęcza - Nie udawaj - już zapomniałeś
o swojej księżniczce? -Co dzień
rano musiałem wstać -powiedz,
czujesz coś jeszcze? -Przecież mnie
znasz. -jak możesz nie wiedzieć?
-oczywiście, nigdy nie przestałem
-byłam tam, po drugiej stronie
ulicy. -Byłem tam, czułem Twój
wzrok. -i uderzą o ziemię miliony
szklanych drobin. -To był przypadek
miało być inaczej. -zawsze będę
Cię kochać. -Bo ja nie zapomniałem
-nie próbuj mnie zbierać, jeszcze
się pokaleczysz. -Kto nie ryzykuje
ten nie ma.

Paradoks

Napisane przez

Paradoks

Nie będę taka jak chcesz tylko dlatego, że właśnie tego oczekujesz.

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Wspieraj Poetica.pl

Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.

Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.

Dziękujemy!

Komentarze

, aby skomentować

Pan X
Pan X·3 lutego 2014

Numerowanie to mój pomysł :( A chciałem być orginalny... xD

0