Aby być sobą, aby tworzyć
Anielskie zastępy, miecze uniesione
Piekielne odmęty, twarze zmarszczone
Piekło w sercach, w oczach nieba brak,
Już sterta aniołów leży na wznak,
Upadjąc w płomienie nakreślając znak,
Ich wielkiego cierpienia - płomienny ptak,
Z ich Boskiego serca pozostał wrak...
Teraz widzą oczy me światło
Jak zapomnieć o tym świecie łatwo...
Napisane przez
Skromny, i lubiący krytykę :) Jestem początkującym poetą, to co piszę tworzy się pod wpływem chwili, dzięki czemu pozwala odnieść najszczersze emocje :) O Mnie : Siedemnasie wiosen i dwoje oczudo tej pory ciąge na uboczumetr siedemdziesiąd wzrostutroche na twarzy zarostuWieczny optymista kochający światprzyjaciel dla każdego, otwarty jak kwiatw glowie setki myśli pomysły na życiewszystko to chowam skrycieszukający radości, wielkiej miłościsłynący z dużej skromności...
Brak ocen, bądź pierwszy!
, aby skomentować
normalnie masakra