Twoich słów w mglisty dzień

kiedy blask ogrzewa mnie

koszmaru noc rozpływa się

jak zjawy złe jak mroczny sen

i smutku cierń co w duszy tkwił

rozpada się jak rdzawy pył

przytulasz mnie, unosisz gdzie

króluje dniem radosny śpiew

zapachem koi pieczony chleb

barwa Twych słów łagodzi ból,

co skronie me podstępnie skół

więc proszę Cię obejmij mnie

niech troski złe odejdą w cień

drobinę siebie dajesz mi więc

radosnym czynisz kolejny dzień