Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Tyś córkę swoją miała
Nikomy byś jej nie oddała
Lecz brat twój miłości chciał zaznać
I uprowadził młodą Korę
Która nieświadoma niczego była
Co prawda kochała swojego wuja
Lecz nie chciała zostawiać swej matki
Demeter z rozpaczy dała ziemi zimę
Tak srogą i chłodną jak jej serce
Oddam urodzaj gdy Kora powróci
Lecz powracała na trzy miesiące
Napisane przez
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Zrodzeni z ciszy Chaosu, Skąpani w morzu Ognia, Błądzimy na jasnych ścieżkach życia W poszukiwaniu ukojenia, spokoju i szczęścia. Mijamy się na rozstajach Ciągle nieświadomi swego...
Jak poranna mgła opada, niczym kropla się rozpada i jak strumień wody spada, -dusza ma się w dół zapada. Ona krzyczy choć w milczeniu, ona śmieje się w cierpieniu i przygląda się...
