Kawałek po kawałku

przestawał leżeć

materiał

na nas.

Uszyty

nie na twoją miarę,

przymierzałaś mnie

do życia, którego nie umiałem nosić.

Rozpruty

do ostatniej nici.

A jednak

nie w twoim rozmiarze.

Dorobiłem się łatki,

a każdy szew

pamięta igłę.