Są uczucia,

które nawet po zamknięciu drzwi

nie potrafią odejść.

Zostają w środku.

W ciszy.

Jak dotyk pocałunku

na ustach następnego dnia.

Można czuć

i mimo to odejść.

Można pragnąć

i mimo to zamknąć drzwi.

Można kochać

i nie zostać.

Może o to

chodziło od początku —

nie o to,

kto wszedł,

nie o to,

kto wyszedł,

ale o to,

co pozostawił 

we mnie.

A Ty?