korytarz pachnie lekami i strachem

moje myśli chodzą boso po kafelkach

zimno w palce w stopy w zdania

mówią że tu bezpiecznie

a ja sprawdzam czy serce jeszcze bije

pod piżamą za dużą o trzy rozmiary

nocą ściany szepczą cudze sny

moje milczą od wtorku

od kiedy zabrali sznurówki

przez kratę w oknie niebo wygląda jak kartka

ktoś podarł ją na równe kwadraty

i kazał oddychać przez jeden

chciałabym płakać głośno

ale tu płacz ma limit czasu

i dawkę zapisaną na karcie

uczę się jeść widelcem bez zębów

uśmiechać się oczami które nie śpią

i liczyć dni które nie mają nazw