nie będę feniksem
ostatni popiół
ostatnie spojrzenie
nie będę Julią z balkonu
będę mówić
aż popękają wszystkie lustra
nie zapuszczę tu korzeni
chcę iść w świat
odkrywać to czego nie widać
iść dalej i wciąż
aż do bólu
do końca
donikąd
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
Chelsea
Jest we mnie pewne miasto, w którym wszyscy normalni ludzie już dawno popełnili samobójstwo.
Oceń utwór
Wyjątkowe
6.00 na 6 (1 ocena)
Wspieraj Poetica.pl
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
Komentarze
, aby skomentować
Witam Być sobą i iść bez oglądania się za sobą, co oznacza pozostawienie przeszłości tam, gdzie ona miała swoje miejsce i czas. Dobry wiersz do weryfikacji własnych poglądów i przekonań. Pozdrawiam
1
