Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Gryzie mnie lęk.
Czarny.
Ponury.
I cichy.
Niemoc składania życia
zakrada się
między jego drzwi,
szczelinami
wciska się do środka.
Odcina mnie
od myślenia.
Od robienia.
Od ruchu.
I choć tak bardzo
chciałabym
ruszyć się choć o krok,
trwam
jak posąg.
Nieruchoma.
Zatrzymana.
W żyłach
mając tylko tlen,
by stać.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
Pustka przepełniona lękiem Strachem przed nieznanym Obawą przed niebezpiecznym Namiętnością przed zakazanym Największym lękiem jest nasza własna wyobraźnia Więcej myślimy, niż się...
