Obraz tła Poetica

Wiersze i opowiadania — portal literacki

Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony

Wiersze

Hic Eram

Gabita

Pola Pawłów
Pola Pawłów
18 maja 2026·1 min czytania·2 Odwiedziny

zimny wiatr i mokre błoto

niebo huczy bomb łomotem

nie wie nikt co będzie potem

nie wie nikt czy będzie potem


tu byłem


w ręce śmierć i życie wroga

gwiazdą nocy blask pożogi

co wyznacza kulom drogi

los przypadek ręka boga


tu byłem


w uszach martwy śmiech wciąż dźwięczy

płonie czołg na końcu tęczy

koszmar żywym wrzaskiem dręczy

palec jeszcze się nie zmęczył


tu byłem


twarz za twarzą krwią zalana

obca cudza niepoznana

własna droga pamiętana

odmieniona zapomniana


tu byłem


czy ktoś wie i czy ktoś słucha

czy w historii ciszą głuchą

zlegnie wojny zawierucha

drąca ziemię swym paluchem


tu byłem


słowa znów wsiąkają w ciszę

jeden obraz w jedną kliszę

ręka wierszem życie pisze

duszą pieśni dźwięk kołysze


tu byłem


co zostanie co zaginie

ile jeszcze krwi upłynie

co przekażą mej rodzinie

czy ktoś jeszcze zna me imię


tu byłem


jasny cel i pewna ręka

pod butami ziemia miękka

bohaterstwo czy udręka

może będzie ktoś pamiętał


że tu byłem

Tagi:
Pola Pawłów

Napisane przez

Pola Pawłów

Poeta się rodzi i umrze poetą.

Oceń utwór

Brak ocen, bądź pierwszy!

Komentarze

, aby skomentować

Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.