W subtelności jesienni

Nikłe wydają się kolory

Barwy liści jakieś nieme

Wiatr tylko je w dal niesie

W śpiewie ptaków smutek

Słonce gdzieś za chmurami

W nieobecności na świecie

I nijak się nie odnajduje

Kasztany pod drzewami

Ciche jakby nieobecne

Żołędzie pod listowiem

Grzeją swoje kapelusze

Wrzosy roztargane nocą

Za sprawą swawolnego

Wiatru co przemykał

Na oślep po lasach

I jeszcze dynie na polu

Niezebrane zalegają

Widocznie na coś czekają

A tymczasem już jesień

Poranne mgły się snują

Osłaniając białym woalem

Świat pogrążony we śnie

W głębokiej tajemnicy

Spokój tak różny latem

I chłód boleśnie dotkliwy

Ten co spowija faunę i florę

litości nie ma dla nikogo

Jesień dotyka wszystkiego

Co napotka na swojej drodze

Gdy w słońcu ukaże oblicze

Zaczaruje natychmiast każdego

Niezwykle twórcza i kreatywna

Odmienia świat po swojemu

Nie można jej nijak odmówić

Jej artystycznego nastroju

Obrazy maluje na sztaludze

Swoimi wyjątkowymi farbami

Prowokując niemały podziw

Dla jej wyjątkowej sztuki

13.10.2026 r. godz. 13:29

Elizabeth