Jestem sztormem pośród morza

Kroplą, która drąży skałę

Pierwowzorem cnót wszelakich

Boskim ideałem

Niemilknącym głosem ludu

Pędzlem mistrzów płótna

Struną harfy boskej brzmiącą

Obietnicą jutra

Jestem prawdą samą w sobie

Światłem w mroku migoczącym

Drogowskazem ślepców jestem

Nadzieją błądzących

Nieznaczącym świstem wiatru

W trwającej pożodze

Piorunem nieokrzesanym jestem

Pękającym lodem

Kataklizmem wśród natury

Ogniem z piekieł rodem

Strawię wszystko na mej drodze

Ratuj się kto może!