„Kaszmirowy taniec”.

Na linach schnie kaszmir

w purpurę tak odziany...

czerwony, miedziany

niczym monety jest

tkany, przetykany...

Mgła tuli go w dłonie

wilgocią tak oblany

on na nowo płonie.

Szumią wśród nich drzewa,

mantra jest na dłoniach,

Kali tam wciąż śpiewa.

Na lianach śpią słowa

śpią w słowiczych piórach...

D.S.