Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Zmartwione ciało
ze zmarszczką w rozmowie.
Czasem znaczącą uczucia,
wyrytą jak pieprzyk na plecach.
I te paznokcie,
co gryzły się bólem,
co trzymały w sobie
opiłki obcego kurzu.
Wszystko
takie niedogięte,
niedopracowane,
zgubione w czasie,
porozkładane,
z zagubioną perfekcją.
Siła martwa w kolanach
i łza na policzku
od szczęścia i bólu.
Wiek,
który przychodzi,
gładko się objawiając,
wciskając nas
w klepsydrę węża,
poszerzającą rozum,
a zwężającą piękno.
Napisane przez
Zbieram słowa z miejsc, w których inni zostawiają milczenie. Piszę o emocjach, które trudno nazwać, o miłości, która nie zawsze ma swoje zakończenie, o pamięci, która potrafi być zarówno raną, jak i schronieniem. W moich tekstach wiatr może być dotykiem, kamień — historią, a ciemność — początkiem światła. Piszę wiersze i opowiadania. Nie po to, żeby opowiedzieć Ci swoją historię. Po to, żebyś czasem odnalazł w niej kawałek własnej.
Brak ocen, bądź pierwszy!
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.
niech płonie z rozkoszy ciało okryte pocałunkami aksamitem namiętności złączone ciała i dłonie delikatność i ekstaza doznań nieśmiałość i gwałtowność niech miłość ogniem płonie...
W lichym liściu kruszeje uśmiech. Serce wybija ostatnie letnie rytmy. Słońce jest jak zgniłe uczucie, które wszystko skrapla w mroku. Chciałabym omdleć dziś w tym całym powietrzu,...
