Są ludzie, którzy mają skrzydła
a w ich cieniu nieraz się chroniłem
widzieli mój strach
i mimo, że mają skrzydła, nie odlecieli
ale skrzętnie mnie w nich kryli
i proszę dziś Boga,
by nigdy nie zabrakło ludzi, którzy mają skrzydła

Aby być sobą, aby tworzyć
Są ludzie, którzy mają skrzydła
a w ich cieniu nieraz się chroniłem
widzieli mój strach
i mimo, że mają skrzydła, nie odlecieli
ale skrzętnie mnie w nich kryli
i proszę dziś Boga,
by nigdy nie zabrakło ludzi, którzy mają skrzydła
Napisane przez
Słabe
2.00 na 6 (1 ocena)
, aby skomentować
Ten temat jest dosyć oklepany, dlatego trudno jest napisać w tym temacie wiersz, który czymś zaskoczy czytelnika. Nie jest źle, ale Twój zapis utrudnia czytelnikowi płynne czytanie. Spójniki "a", "ale" oraz "i" na początku wersów są tutaj zbędne. Idziesz w dobrym kierunku, tylko więcej odwagi na zabawę słowem :) Pozdrawiam