Znów wiatr pożyczył mi swoje ubranie

sam zażądał na wymianę ode mnie mojego 

ja stałam się nim a on mną

on poznał moje tajemnice a ja jego

bo te ubrania to nasza jakby skóra

poleciałam wysoko na ile się dało

tak maxa aby sprawdzić możliwości

on został na ziemi i się zanudził

nie wiedział jak być człowiekiem trudno

czy zamiany ze mną żałował

chciałam sprawdzić co u ciebie

już bardzo dawno cię nie widziałam

czy ukrywasz się przede mną

a tak wcale przecież być nie miało

czy dobrze o tym myślę

wiatr szamotał się w moim ubraniu

ograniczony cierpiał okrutnie

na niewiele mógł sobie pozwolić

niemal załamał się na dobre

prawdopodobnie na wymianie przegrał

nie znalazłam ciebie na wyspie

więc przyszło mi ze smutkiem wracać

zbyt wiele wolności i możliwości

nie umiałam tego wykorzystać

chyba nie dorosłam do tego

9.09.2026 r.  godz. 19:14

Elizabeth