Noc nastała po chwili.

Rozpanoszyła się śmiało

i wszystkie tajemnice

cicho w sobie schowała.

Dodała blasku latarniom.

Dzięki nim zajrzała do okien,

ale te kryją domowników

za z tkaniny rolet ochroną.

Rozległa się zawiedziona,

po całej domostw okolicy.

Znudzona zajrzała jeszcze,

do kilku kościołów wieżyc.

Nic nie działo się szczególnego,

więc popłynęła z prądem,

aż do morza długą rzeką,

a tam już świtanie zastała. 

Dzień ją wschodem słońca

przepychał niemiło i uparcie.

Bezsilna musiała się poddać,

więc niepocieszona odeszła.

27.08.2026 r.  godz. 20:31

Elizabeth