Ślad zostawiony na stole przez mokrą szklankę,

nie powiedział jej zasadniczo niczego.

Spojrzała przez chwilę tylko obojętnie.

Co wtedy sobie o tym sobie pomyślała?

Pod stołem kilka okruchów chleba.

„Co tutaj się dzisiaj jednak działo?”

Na krześle czyjaś garderoba wisiała.

W kącie pokoju mokra plama po parasolu.

Czy ktoś tu był pod jej nieobecność i po co?

Pamiętała, że nikogo nie zapraszała.

Jej mieszkanie to nie obiekt do zwiedzania.

To tylko jej: dla niej azyl, swoista meta i chata.

Nawet nie ma kogo, o gościa zapytać,

który śmiało samodzielnie się obsłużył. 

Może nawet jeszcze gdzieś tu jest,

więc z nożem w ręce wyjdzie go poszukać.

Na balkonie na stoliku pusta puszka po piwie.

Fotelik odstawiony jakoś niedbale.

W skrzynce na kwiaty dwa pety.

Kogo to jej przypomina? 

Nabrała podejrzeń i już mocno przestraszona

Czyżby wróciły dawne demony?

„O nie, tylko nie to. To przecież już przeszłość.

Nie wraca się dwa razy do tej samej rzeki”.

Podeszła do drzwi, w nich zamki zmienione.

Nikt nie ma prócz niej kluczy do nich.

Nie rozumiała, kto był intruzem.

Ten, o którym myślała już nie żył.

Usiadła na kanapie rozmyślając.

Czy jest o zdrowych zmysłach?

Czy jej się to wszystko wydaje?

Może jest tego, o czym myśli

logiczne jakieś wytłumaczenie?

Kiedyś dawno tęskniłaby za nim.

Teraz staje się jej sennym koszmarem.

Myślała, że już dawno zapomniała.

Tymczasem wszystko powróciło.

Zamknęła szczelnie drzwi i okna.

Zasłoniła je kotarami.

Zaparzyła zieloną herbatę i czekała,

na to co będzie dalej.

Zasnęła zgięta na kanapie pod kocem.

Rankiem obudził ją świergot ptaków.

Obok na stoliku w małym wazonie bukiecik.

To były fiołki, które tak bardzo lubiła.

To nie sen. Ktoś tu u niej bywał.

Czy chciał ją przestraszyć, czy pocieszyć?

Nie była już sama, ktoś jej towarzyszył.

Czy na zawsze, czy na jak długo?

Z czasem się oswoiła i nawet polubiła.

Te miłe oznaki czyjejś obecności.

Wchodząc do mieszkania się rozglądała.

Co nowego w nim tym razem zastanie.

Pewnego razu gdy z pracy wracała,

zastała totalny nieład i bałagan.

To jakby tornado przeszło przez pokoje.

Wszystko wywrócone i połamane.

Nikt jednak niczego nie słyszał i nie widział.

Tam jednak stoczyła się jakaś walka.

Kogo z kim tego nie wiedziała,

ale od tamtej pory odwiedziny ustały.

16.09.2026 r. godz. 19:47

Elizabeth