Za ogrodzeniem zarośniętym dzikiem winem

wyłonił się omszały terakotowy dach

ciężka brama powoli z niechęcią ustąpiła

ukazał się za nią duży zaniedbany dom

W starym opuszczonym dworku komnata

tam biurko a w nim tajemnicza szuflada

pod stosem ulotności bzdur i papierów

wiele deklaracji fałszywych wielkich celów

te co były schowane przed światem w ciszy

pozostają w samotności tajemniczej niszy

ludzie odchodzili a ich sekrety drzemią

jednak bali się zawsze prawdy jak ognia

brakowało im w ich historii nieco koloru

zmyło je z ich życia z czasem zapomnienie

choć w oddaleniu trwają nadal w ukryciu

gdyby wejść w ciszę która pachniała przeszłością

lecz prawdę ukryli we wnętrzu ich duszy mroku

drzwi do niej zamknięto lecz nadal istnieją

nagle zamarła myśl z głośnym westchnieniem

uśmiechnęła się cisza bo pojęła tę chwilę

wreszcie wzrok popłynął do wielkiej skrzyni

w niej mroczna przeszłość z czasem traciła

swą waśń i znacznie w czasie złagodniała

wyszła z domu obecność lecz już nie sama

w niej teraz cała przeszłość przodków żyje

przedmioty znalazły znów swoje znaczenie

skończyła się już pora milczenia i śnienia

bo pamięć to most co łączy dwa światy

by wszystko co drogie powracało z powrotem

zasuszony kwiat w książce między palcami

rzeczywistą radosną obecnością obeznany

mosiężny klucz przez intruzem schowany

wahadło starego zegara na ten czas zatrzymano

26.07.20206 r.  godz. 18:30

Elizabeth