Witaj Jerzy 😄 Świetnie spuentowałeś cyt. " jak kapsuła czasu", podoba mi się. Wszystkie eksponaty zawarte w opuszczonym domu, gdyby potrafiły, zdradziłyby niejedną tajemnicę. Gdyby tak się w nim zatrzymać na dłużej, zamknąć oczy, być może wszystko by na chwilę ożyło i poczuć można by było właściwy klimat przeszłości. Kiedyś w moim obszernym opowiadaniu (typu retrospekcja) wymyśliłam pewne urządzenie, które umożliwiało wgląd do przeszłości, bez przemieszczania się w czasie i przestrzeni w naszym rozumieniu takich podróży. Fajnie pociągnąłeś ciąg dalszy wątku w wierszu, dzięki wielkie 👍🏻 Pozdrawiam serdecznie i życzę Ci super popołudnia 😄 ☕🍰

Witam serdecznie Daniel 😄 Bardzo dziękuję za ocenę i przemiły komentarz i w nim uznanie. Dla mnie to wiele znaczy, z uwagi na jego uzasadnienie. Myślę, że w wierszach ważny jest klimat i przekaz. To nie oznacza, że sama forma i konstrukcja oraz zasady tworzenia nie mają znaczenia. Nie zawsze jednak to się udaje i trzeba nad tym pracować. Lubię ponadto wciągnąć czytelnika do akcji mojego wiersza, aby w nim odnalazł i dla siebie miejsce lub poczuł w jakim stopniu coś go dotyka i co przywołuje emocje i uczucia. Może to być jakimś sygnałem i impulsem do rozwoju duchowego lub tylko przepracowania czegoś, co od dawna oczekuje na zajęcie się tym. Swoim wierszem zachęcam do powrotu do przeszłości, aby zobaczyć, co pozostawiliśmy za sobą, a czasem są to wartości nie do przecenienia w konfrontacji z rzeczywistością, która stawia na powierzchowność w tempie życia, zatracając tym samym całą głębie bogactwa owych emocji i uczuć. Pozorne i symboliczne przedmioty to cząstki wspomnień także bliskich, których być może już nie ma na tym świecie, lub rozpierzchli się po nim. Ich słowa gdzieś nadal dryfują w przestrzeni domu otwarte i gotowe na przyjęcie, którego być może wtedy w przeszłości zabrakło. Chętnie oprowadzę Cię Daniel po komnatach, w których wciąż kryją się tajemnice. Takim może być kominek, o którym nie wspomniałam, a on nie tylko ogrzewał pomieszczenia, ale był świadkiem wielu wydarzeń jak: spory, łzy czy radości. Kanapa gościła w swoich miękkościach miłych gości, nie zawsze szczerych i oddanych oraz tych, co służyli radą i pomocą domownikom. To tylko kilka z nich, a każde może być inspiracją do napisania cyklu wierszy w podobnym charakterze i klimacie. Myślę, że niekoniecznie w nich trzeba rozdrapywać rany i traumy, a zobaczyć w tym co dobre i to co ukształtowało osoby w nim kiedyś przebywające. Spokój powraca, jeśli się da czemuś: akceptację, zrozumienie, wybaczenie i miłość. To nie oznacza, że należy wyrażać przyzwolenie na krzywdzenie. Być może z tego powodu okazały niegdyś dom opustoszał, albo odeszli ludzie, którzy nim zarządzali jako rodzinne miejsce, skąd wzrastały kolejne pokolenia. Wspomniany dom w wierszu jest hipotetyczny jak i wszystko inne w nim zawarte. W zasadzie chodziło o klimat i przekaz, jak o tym wspomniałam na początku. Bardzo się cieszę, że mój wiersz Ci się Danielu spodobał. Zapraszam do lektury innych moich wierszy, a ja ze swojej strony chętnie odwiedzę Twoją twórczość. Życzę wspaniałego popołudnia i serdeczności 😁 Elżbieta