Zostawiłeś ślad w mojej pamięci
gdy niewidzialni w tłumie ludzi
żeśmy się pewnego dnia mijali
nieświadomi niczego i zamyśleni
w ciszy potem przyszło przekonanie
to był chyba on a to była przecież ona
teraz na próżno zachodzić w głowę
co z tym faktem teraz można zrobić
przepadła jakaś niewątpliwa nadzieja
nic drugi raz się przecież nie zdarza
coś bezpowrotnie na zawsze odeszło
czekanie na słowa spojrzenia i dotyk
24.10.2026 r. godz. 11:13
Elizabeth
