Gdy świat zamyka oczy swej życzliwości,

Samotna i przestraszona szukasz sprawiedliwości,

Wtulona w ramiona osoby nieznanej,

Tak dalekiej a bliskiej i tak nagle pokochanej,

W oddali umysłu myśli sprzątasz nieznane,

O nim, o istocie teraz poznanej,

Brak słów i szeptów krzyk radosny,

Nie z ust, lecz z duszy, miłosny,

Oplatasz ramieniem, w sercu umiera strach,

Wiesz, że on chce dac Ci nad głową dach,

Opadasz bezwładnie, uczuciem niesiona,

Rozumiesz, że przy nim nie będziesz zraniona,

Choć świat nadal tak dziwny, nieznany

On jest, choć nie sam, tak bardzo kochany.