Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Przenikają się czarno białe łzy.
Upiór, bestia pełna gracji, tłumi obojętność.
Księżyc traci blask, wygasa magia ciszy.
Widzę Cię Artysto nocy, samotny kolekcjonerze dusz.
Moje palce są piórem, Twoje pędzlami.
Maluj Fryderyku!
Ranny Nokturn.
Ranne serca.
Ranny świat bez krwi Twojego fortepianu..
Napisane przez
Dobre
4.00 na 6 (3 oceny)
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
, aby skomentować
Noc, mrok, Teraz widzę dokładnie, Kalectwo mojej duszy, W tej czeni jawią mi się, Dziury w niej powypalane, Noc, Światło księżyca, Słyszę bicie, Zegar na ścianie, serce w...
Gdy dzienne chmury odejdą w zapomnienie, zepchną dzień na krańce snu, obłoki nocy tulą mnie najszczerzej, słowa pną się po niebie po jednej z najpotężniejszych gór. Jak to jest...
Głęboka ciemna noc Wokół mnie aksamitem czerni otulam się W dotyku miękkim zapadam się W słodyczy marzeń widzę Cię I strach nagle z czernią stopił się I spokój nagle z czerni...
