Z mroku wyłania się transcendentny znak zapytania Swoim symbolem kreśli pradawne runy, wydrapując oczy współczesnym karykaturą Co dalej? Na miłość Boga utrzymanego w więziennych...

Poetica.pl
Aby być sobą, aby tworzyć
AstridLarsson
Wykrzyczeć przekleństwa, wykląć krzyk z miejsca wyrzucając strach. Strzał w piach. Rozwinąć skrzydeł nie dano mi, widać je przez ubranie, podcinają je słowami. Spokojnie myślę w...
Gdy dzienne chmury odejdą w zapomnienie, zepchną dzień na krańce snu, obłoki nocy tulą mnie najszczerzej, słowa pną się po niebie po jednej z najpotężniejszych gór. Jak to jest...
Otwieram usta Niczym nieskończony absolut wypływa potok słów Przez nie się przedzieram prostą drogą, wzdłuż Podbita bogactwem pustka Ręce na różne strony się wyginają Wiążące...
Przede mną okno Widać liście, drzewa i niebo Piękny ocean niespokojnych chmur Ciągnie za sobą wspomnień sznur leżę łkając spokojem owinięta Wyciągam dłoń poza odręb czasu a...
Potęga barw zachwyca Idzie wolnym krokiem za Tobą Wraz z jadowitą swobodą To tam, gdzieś za dolinami me oczy przymykam. Rozrywam kłębiaste chmury By ujrzeć znów ten świat ponury...
W oddali Na ziarnie rozpaczy Widzę swój los Urzeka mnie próżni głos Ścieżki kręte Ongiś zakradła się noc Trwa do dziś Rozdzieram sen, by tkwić w starożytnej przestrzeni Widzę,...