Rozlały się farby z palety

spadł pędzel na ziemię

a wiatr przewrócił sztalugi

farby zabarwiły listowie

ledwo zżółkły na drzewach

a teraz stały się rude i brązowe

biały woal mgieł o brzasku

kryjąc naturę w tajemnicy

teraz zuchwale się ścielił

jakiś ptak krzykiem o świcie

przeciął łąkę jakby na pół

a echo poniosło go w dal 

o to właśnie blask słońca

pierwsze jego promienie

łąkę migawką rozświetliło

poranek jesienią już chłodny

wiatr targa gałęziami drzew

i cicho z szelestem nimi gra

majestatycznie płyną chmury 

a przenikające promienie słońca 

tworzą miły obraz na niebie

i ta cisza wczesno poranna

niesie spokój po okolicy

i leniwie budzi się już życie

potem jesienny deszczyk

ten co wokoło farby rozmywał

i nagle zrobiło się jakoś smutno

tak powstaje pejzaż dnia

a chwilę temu jeszcze wiatr

porywem przewrócił sztalugi

9.10.2026 r.  godz. 10:03

Elizabeth