Pośrodku głębokiego oceanu

stoi mała, bezbronna postać.

Naiwnie wierzy jeszcze w dobro,

w ludzi...

choć coraz częściej

przestaje wierzyć w siebie.

Trwa w ciszy.

Czeka.

A w jej wnętrzu rodzi się sztorm.

Myśli, niczym wzburzone fale,

uderzają z nieustępliwą siłą,

raz za razem,

nie pozostawiając chwili wytchnienia.

Zadaje sobie pytanie:

Czy tak wygląda życie?

Czy to los nieustannie wystawia ją na próbę,

aby pewnego dnia zrozumiała,

że była silniejsza,

niż kiedykolwiek odważyła się uwierzyć?