Silna i zarazem bezbronna
Pewna i zagubiona
Mocna i delikatna
Silna i krucha
Piękna i niewidząca tego
Ona
W zaduchu życia
dusi ją własne pragnienie Miłości
Ludzkie słowa gesty ją
Ranią
Bo jest jak My
Czuje
Widzi
Słyszy
Płacze
Tęskni
Ona
Boska diabelnie
Diabelska bosko
Nie żałując niczego
do przodu biegnie
Choć nikt jej nie ściga
Biegną za nią inni
Nie widzi ich choć czuje
ciepło czyichś myśli
Ona
w kruchości swej wspaniała
w sile swej nieposkromiona
w nieokiełznaniu swym piękna.
Wiersze i opowiadania — portal literacki
Czytaj i publikuj wiersze, opowiadania, artykuły i felietony
Napisane przez
Caelestina
Oceń utwór
Brak ocen, bądź pierwszy!
Wspieraj Poetica.pl
Tutaj najważniejsze są słowa — bez reklam, bez hałasu, bez rozpraszaczy.
Jeśli chcesz pomóc nam pisać dalszy ciąg Poetica.pl, postaw nam kawę lub wesprzyj nas na Patronite.
Dziękujemy!
Komentarze
, aby skomentować
Brak komentarzy. Zaloguj się, aby rozpocząć dyskusję.