Pośród oceanu zieleni my obie

Żeńska odmiana człowieka

Tak więc razem w ciszy siedzimy sobie

Nikt na tę chwilę na nas nie czeka

W milczeniu, bez zdrady słowa

Bez oczekiwań i przymusu rozmowy

Jednak pełna myśli jest nasza głowa

Obie oddane fantazji projektów okowy

Ona wysoka, młoda i nader powabna

Piękna, jasnowłosa, długonoga, zwinna,

W ruchach jakże niezwykle zgrabna

W oczach, uśmiechu i gestach niewinna

Tamta: dojrzała, mniej zgrabna może

Ciemnowłosa, z wnikliwym spojrzeniem

W ruchach wyważonych, sprawności pokorze

Ponadto w serc i szczerym dusz wejrzeniem

Jedna pisze, co myśli uwalnia niczym motyle

Druga rysuje portret w weny zapale

Każda ukazuje jakąś tu ulotną chwilę

Nie nudząc się razem, jak też nigdy wcale

Dookoła zieleni soczyste barwy lata

Pod drzewa cieniem przed słońcem schronione

Nie myśląc, jaka to dzisiaj jest data

Spokojem, ciszą, obecnością zaspokojone

Po niebie niewielkie obłoczki płyną

Nad wodą kilka osób z psami w zabawie

Parki z tego między innymi przecież słyną

Że oprócz żab, one właśnie pływają w stawie

W oddali słychać wesoły krzyk dzieci

Dwa posągi grają rytmiczne dźwięki

Nim ta chwila gdzieś w przeszłość odleci

Powiem Ci Kochana – WIELKIE DZIĘKI

5.08.2016 r. godz. 12:30

Elizabeth