Nim świt zbudził poranek bladym światłem pośród mgły zieleni

Pojawiły się pierzastych drzew pnie długie cienie - poroża jeleni

*

Cisza zagrała nagle swe akordy nagłego porywu skrzydeł ptaka

Tam doniedawna majaczyła w oddali bezkształtna postać wraka

*

W szumie pośród dźwięków fal posłusznych bijących o brzeg plaży

Słychać śmiech wrzasku mew i ich wniesionego lotu widoku witraży

*

Na niebie błękitu chmur bieli plamy naniesione odważnie z rana

Tam też ledwie zaznaczona linią - myśl i teraz dopiero tu dodana

*

Spod dzikiej bryzy wzburzonej toni kropla swawolnie kroplę goni

Niby w tumanie czarnej ziemi spod stu kopyt rozbieganych koni

*

Tym czasem już po złotym w promieniach słońca drobin piasku

Dodaje mojemu obrazkowi nie tylko barw ale i bogactwa blasku

*

Tam w błogości ciszy samotni jako w swym najmilszym domie

Ciepły i radosny ogień nadziei spokoju wesoło w sercu płonie

*

Dokoła od dawna ze światłem pokoju błądząc w tańcu odnajduje

Muzykę życia wraz z Miłością na obłoku, gdzieś na niebie wiruje

*

W beztrosce czasu co go wygrać można na loterii przeznaczenia

Na ścieżkach życia trzeba jedynie unikać zdradliwego pobłądzenia

*

Na piaskach plaży śladów jest wiele ich kierunków też nie brakuje

Jednak czasem życie swoim nagłym zwrotem tajemniczo zaskakuje

*

W przypływie białej fali co niesie ze sobą nadziei powiew świeży

Ku brzegom odpowiedzi jak statki na pytania - przystani fala bieży.

*

27.12.2016 r. godz. 21:35 

Elizabeth