Obraz tła Poetica

Poetica.pl

Aby być sobą, aby tworzyć

Wiersze

Oni i My

Sonya

Monika
Monika
1 sierpnia 2009·1 min czytania
2

  Dokonałem podziału
Oni i My
Zauważałem po mału
Szpony i kły

Każdego dnia ich spotykam
Spuszczam głowę
Mrocznego wzroku unikam
W strachu tonę

Smutkiem poraniony
Myślą dotknięty
Dobrem naznaczony
Będę nieugięty

Melancholijne zmęczenie
Rychle przyszło
Egzystencjalne cierpienie
Wszystko prysło

szeregi zdradliwe -
zastępy cnotliwe

źrenice wyrodne -
spojrzenia łagodne

serca skażone -
dusze wzmocnione

mordercy swawolni -
pielgrzymi pokorni

A co z Tobą?
Oni czy My?
Którą kroczysz drogą?
Odpowiedz mi!

Przewaga po ich stronie
Podbili cały świat
W troskach nasze skronie
Srogi deszcz spadł

Lecz serce stale niestrwożone
Przewodzi rozumowi
Bo zwycięstwo już przeznaczone
Naszemu Królowi

O jedno tylko dbam
Nie opuścić świętych bram
Pilnuję siebie sam
Pytanie tylko: wytrwam?

Bo wielu z nas już zasiliło
Zakazany krąg
Przejrzyste szczęście ich skusiło
Niedopuszczalny błąd



Lecz w pewną noc bezchmurną
Zrozumiałem rzeczy sedno
I tylko uwierzyć trudno
Że Oni i My to jedno:
Ludzie

Monika

Napisane przez

Monika

Oceń utwór

Dobre

3.75 na 6 (4 oceny)

Komentarze

, aby skomentować

martha·23 lutego 2010

Świetne ;) jak dla mnie ;P bardzo ciekawe i prawdziwe ;)

Dobrawcia
Dobrawcia·6 sierpnia 2009

Mi sie bardzo podoba.